1397/01/31 | |
  

 

 


دانلود نوحه ترکی ویژه محرم

اتاق شیشه ای سیاست

 

  

[Atorpatdate] نظرات: 5 نمایش: 2326 تعداد امتیاز: 5   (Article Rating)

اورمیه؛ پارکینگ بزرگ وانت بارهای دوره گرد



اورمیه؛ پارکینگ بزرگ وانت بارهای دوره گرد

چرا هیچ اراده ای برای مقابله با این معضل جامعه شهری جامه عمل نمی پوشد؟

 

یک پدیده اجتماعی کی و چگونه می تواند تبدیل شود به معضلی که باید با آن مقابله کرد؟ بهتر است سوال را اینگونه مطرح کرد که چگونه ناهنجاری در جامعه ظهور یافته و باور می شود؟ این ناهنجاری چگونه از سوی اجتماع طرد و برایش ضوابط و مجازات هایی وضع می شود؟
شاید بشود گفت که همه چیز را قانون معین می کند. یعنی یک عده خبرگان و نخبگان مردم از هرصنفی جمع می شوند و با تجمیع فقه و حقوق و امنیت و اخلاق و عرف یه سری «بایدها» و «نباید» ها وضع می کنند و حدود زندگی در جامعه ترسیم می شود. اما چقدر طول می کشد تا این عده نخبه دورهم جمع شوند، با پدیده ها مواجه شوند؛ بازتابهای بروز پدیده های نو را بگیرند و برای نحوه مواجهه با آنها پیش روی ملت راهکار بگذارند؟ اصلا مگر می شود در جامعه بوروکراتیکی چون ایران به این زودی ها به پدیده ها یورش برد و چیستی و چرایی وجودی شان را شکافت و مفید و مضر بودنشان به حال جامعه را تشخیص داد؟
پاسخ این سوالات روشن است؛ هرگز!
فرآیند مدرن شدن در جامعه ایرانی بسیار به کندی در حال تکوین است. ما جزو آخرین کشورهایی بودیم که سراغ وضع قانون و قوه تقنینی رفتیم. اصلا هنوز که هنوز است بسیاری از ما زیر بار خرد جمعی و دمکراسی نمی رویم و هنوز هستند متشرعینی که میان مکتب اسلام و مردمسالاری تمایز قائلند. با این شرایط طبیعی است که قوانین مملکت به سختی وضع شوند و به سختی هم تغییر یابند. چرا که برآیند همه روحیات و شاخصه های فردی و اجتماعی که در ایران عزیز ما وجود دارد از ما انسانهایی بسیار محافظه کار، مقاوم در برابر تغییر و بیمناک از آینده می سازند و به طور کلی دوست داریم بیشتر با شرایط و هرآنچه برسرمان می آورد بسازیم تا به فکر چاره جویی باشیم.
یکی از گل درشت ترین و واضح ترین پدیده های اجتماعی زندگی شهری که به شکل آزاردهنده ای «معضل آشکار» است همین سد معبر دستفروشان و وانتی های میوه و سبزی فروش کنار خیابان هاست که انگاریست هیچ کس یارای مقابله با موج فزاینده رشد و ازدیاد جمعیت شان را ندارد.
از زمانیکه بنزین یارانه ای در کشور ما به عنوان یک تصمیم غلط سر سفره های ملت آمده و متعاقب آن شوربایی از بنزین سه و چهار نرخی در کشور پخش شد و مثل همیشه رونقی داد به بازار دلالی و واسطه گری، این میوه فروش ها و وانتی های دوره گرد بودند که به حالت اعتراض خودروی شان را گوشه خیابان ها پارک کردند تا به مسئولین دولتی مثلا گوشزد کنند که زدن بنزین 400، 700 و 1000 تومانی به ماشین و چرخیدن در کوچه ها و خیابان ها برای به دست آوردن یک لقمه نان نمی صرفد! و برای اینکه زن و بچه شان از گرسنگی نمیرند! باید همین گوشه کنارها بایستند تا اقلا ماشین بنزین آزاد نسوزاند. البته راست هم می گفتند. اساسا بنزین بایستی از همان ابتدا یک جا آزاد می شد و یارانه اش هم برداشته؛ و اختصاص سهمیه 100 لیتری و 300 لیتری هم دردی را دوا نمی کرد. اما مماشات دستگاههای مسئول با این مظلوم سازی ها در ادامه تبدیل شد به معضل شماره یک جامعه شهری! روزبه روز بر تعداد میوه فروش های کنار خیابان که از خروسخوان سحر تا نصف شب یک جا می ایستادند و کاسبی می کردند افزوده می شد.
در شهر یقه هر متخلفی را می گرفتند الا این سد کنندگان معبر را. جریمه های عدم بستن کمربند، سوار شدن مسافر اضافه، خوردن و آشامیدن و تدخین پشت فرمان، آلودگی صوتی دستگاه پخش خودرو همه و همه با جریمه های سنگین مواجه می شد. جریمه و جریمه گزاری شد یک نهضت ملی و پلیس راهور به جد برخورد با رانندگان خاطی، ولو در حد یک پارک چند دقیقه ای کنار خیابان را در دستور کار قرار داد. در یک سو برگه های جریمه ای بود که بسته بسته سیاه می شد و زیر برف پاک کن ها جای می گرفت؛ در سوی دیگر جرثقیل های پلیس خودروهای پارک شده در جاهای ممنوعه را از زمین می کند و به گاراژ می برد. از این طرف دوربین های کنترل ترافیک شهری بود که عکس های یادگاری(!) خودروها در محل توقف ممنوع را دم در خانه شان پست می کرد و در نهایت سخت گیرانه تر از این هم شد؛ جریمه بالای یک میلیون تومان مساوی شد با توقیف خودرو و قس علی هذا.
قانون، قانون است؛ حتی از نوع بدش! حتی اگر به من سخت بگیرد. چون باور دارم که برای آن دیگری هم اینگونه رفتار می کند. جریمه های سرسام آور وقتی برای ملت قابل پذیرش و تحمل شد که مردم باور کردند برای همه است و کسی از عقوبت آن در امان نیست. مثال واضح تر از این نمی شد برای تبیین اهمیت و جایگاه قانون در جامعه زد. اما...
جمعیت عظیمی از رانندگان وانت بار این روزها در وجب به وجب خیابان های اصلی و فرعی شهر پارک می کنند. پشت ماشین شان هندوانه و خربزه و پیاز و انبه و موز و هلو و سیب و انگور بار می زنند. بهداشت شهروندان را هشدار می دهد که از میوه فروشی های کنار خیابان خرید نکنند. آلوده اند. گردوغبار و ریزگرد و دود و سرب و انواع اقسام فلزات سنگین رسوب می کنند روی پوست این میوه و سبزی جات. تعداد خودروهای پارک شده کنار خیابان ها آنقدر زیادند که بعید است مردم باور کنند نیروی انتظامی آنها را نمی بیند. بعید است شرکت برق سیمهایی که غیرقانونی به شبکه های توزیع برق آویزان شده اند را نبیند؛آنهم در این دوره و زمانه بحران انرژی!
بعید است شهرداری سیستمی داشته باشد به اسم «مدیریت پیشگیری و رفع تخلفات شهری» و آنوقت اینگونه از کنار بزرگترین معضل حال حاضر زندگی شهری بگذرد.
بعید است سازمان صنعت، معدن و تجارت، اتاق اصناف و اتاق بازرگانی که وظیفه شان تسهیل شرایط کسب و کار قانونی است از کنار این سوداگری پرسود بگذرد، آنهم سودایی که به هیچکس پاسخگو نیست! نه مالیات، نه عوارض، نه نوسازی، نه تعزیرات، نه بازرسی اصناف و نه حتی پول بنزین!
حکومت وظیفه دارد فضای کسب و کار قانونی را برای آحاد جامعه فراهم آورد. این جمله یک بار حقوقی بسیار روشن و جدی دارد. می تواند عکس این مساله نیز صدق کند. یعنی حکومت «باید» با تهدید و تحدید کنندگان فضای کسب و کار آزاد، قانونی و شرافتمندانه مبارزه کند.
همچنانکه توقف غیرمجاز چند دقیقه ای مستوجب برخورد قانونی و حمل با جرثقیل است، توقف یک روزه نیز همین حکم را دارد و باید با آن برخورد کرد.
عدالت به این معنا نیست که در شهری که یک مغازه دار شریف با پرداخت حق برق و آب و عوارض و مالیات و تمدید سال به سال و پرداخت هزینه پروانه کسب کاسبی می کند درآمدش از یک فروشنده دوره گرد کمتر باشد!
معضل فروشنگان دوره گرد به اینجا ختم نمی شود. هیچ قانونی نمی تواند جلوی حضور گاه و بیگاه آنان و ایجاد آلودگی صوتی با بلندگوهای دستی شان را بگیرد. قانون برای محوطه بیمارستان ها و مراکز درمانی تعریف دارد اما برای بیماران و زنان پابه ماه و زائو و مبتلایان به صرع و افسردگی و ام اس و ناراحتی اعصاب و روان که در منزل به استراحت می پردازند تمهیدی نیندیشیده است؛ به واقع چرا؟!
چرا مدیریت شهری به وظیفه قانونی خود در خصوص مبارزه با سد معبر و ایجاد ترافیک و ساماندهی مشاغل شهری عمل نمی کند؟
چرا معاونت پیشگیری دادگستری برای این معضل شهری تشکیل جلسه کارگروه و ستاد مبارزه نمی دهد؟
چرا ستاد احیاء امربه معروف و نهی از منکر استان با رواج نگران کننده دروغگویی مکتوب که این فروشندگان با نرخ های غیرواقعی که روی تابلوها و برای فریب مردم نصب می کنند برخورد نمی کند؟
بازرسی اصناف، صنعت، معدن تجارت، اتاق اصناف و ... در چنین مواقعی چه رسالتی در حمایت از اشتغال و کسب و کار قانونی برعهده دارند؟
چرا پلیس راهور با آلودگی بصری، پارک غیرقانونی، نصب چراغهای روشنایی خیره کننده، ترافیک ویرانگر و ... که بواسطه توقف این فروشنده ها در کنار خیابان هاست برخورد نمی کند؟
همه این دستگاهها و دیگر دستگاههای مسئول حکومتی که حافظ جان، مال، آبرو، امنیت شغلی، روحی و روانی آحاد جامعه اند باید پاسخ لازم را برای این سوالات داشته باشند. اگر همه این مسامحه و اهمال کاری ها به خاطر ملاحظه شغلی عده ای محدود و جلوگیری از طغیان های اجتماعی است که باید خیلی زود بین این چند هزار راننده وانت و صدها هزار جمعیت اورمیه یکی را انتخاب و برای تامین امنیت و معاش شان اقدام کنند.احتمالا نهاد، شورا یا ستادی بالادست این دستگاهها هست که یا نمی گذارد قانون جاری شود، یا مصلحت اندیشی آزاد دهنده ای در دستور کار قرار داده است.

 

کد: 1551481
گروه: اجتماعی, مقالات, اخبار مهم, خبر ویژه 2
TAGS : اورمیه, شهرداری, سدمعبر, وانت بار, ترافیک, میوه فروش, دوره گرد

مطالب مرتبط :
اورمیه، سرزمین عاشیقها داریوش علیزاده*؛ موسیقی یکی از قدیمی ترین رشته های هنری است که قبل از پیدایش انسان در طبیعت وجود داشته و در واقع توسط ذهن پویای بشر تسخیر شده و امروزه...
عبرت های یک انتخاب قابل پیش بینی آینانیوز- حامد عطائی؛ در نخستین دقایق! شروع به کار شورای شهر پنجم، محمد حضرت پور برای سومین بار متوالی به عنوان شهردار اورمیه انتخاب شد.همچنانکه پیش ب...
هنر خوار شد، جادویی ارجمند! آینانیوز- حامد عطائی؛ امیرحسین مقصودلو(تتلو) را زیاد نمیشناسم. چه بلحاظ هنر موسیقیایی و چه عناصر زیبایی شناختی نسبتی با مولفه های جذابیت نسل سوم ندار...
بزن به خط قرمز! آینانیوز- حامد عطائی؛ مرحله دوم استندآپ ها به دلیل فشردگی رقابت و حالت مرگ و زندگی که برای شرکت کنندگان داشت اغلب به خط قرمزها نزدیک و گاها متوسل به ش...
3 هزار ورزشکار و عوامل اجرایی تابستان امسال درگیر مسابقات ورزشی محلات اورمیه می شوند سومین دوره مسابقات ورزشی محلات اورمیه با حضور بیش از 3 هزار ورزشکار، مربی و عوامل اجرایی تابستان امسال برگزار می شود.به گزارش آینانیوز، وحید عباسی شهر...

امتیاز بندی

نظرات

# ارسال کننده: احسان
   تاریخ ارسال:2015/08/03
با سلام
همه نوشته های نویسنده محترم ، متین و صحیح اما یک نکته، مهم این است که باید پر رنگ تر به آن پرداخت میشد که متسفانه به آن اشاره نشده است، و آن این است که باید با برنامه ریزی و اجرای ایده هایی کارساز نسبت به ساماندهی این گونه از کسب و کار اقدام نمود. نکته حائز اهمیت اینکه برخورد قهریه با این افراد میتواند تاثیرات بسیار سوئی داشته باشد فرض کنید همین فردا با قوه قهریه که معمولا در پیاده سازی آن بعضا ید طولا داریم تمام افراد شاغل در این صنف را جمع آوری نماییم :
1- این افراد چه محل درآمدی برای خود فرآهم نمایند؟ تو این شرایط سخت اقتصادی چکار کنند ..؟
2- اصلا توجه نموده اید اگر خدمات این قشر از جامعه حذف شد مغازه داران با قیمتهای خود چه بر سر مردم می آورند؟؟مقایسه فعلی قیمتها نیز نمونه ای از این ادعا است!! شاید مطابق متن گفته شود که مغازه هزینه های مختلف دارد از سرقفلی اجاره گرفته تا مالیات و هزینه برق و آب و .... و بعنوان یک کشاورز شاهد بوده ام که قیمتی که از کشاورز خریداری میشود با قیمتی که در مغازه خریدای میشود تفاوت بسیار بسیار فاحشی دارد!! و در این برهه زمانی برای عموم مردم تامین مایحتاج با قیمت کمتر مهمتر است برای کم نمودن هزینه ها!!
انتقاد بنده به این متن نیز دقیقا از همین بعد است که دقیقا از زاویه دید فروشگاههای فروشنده میوه به موضوع نگریسته شده است که از این دید متن دقیق است!! اما از دید فروشندگان که طبعا از قشر ضعیف جامعه میباشند و مردمی که به دنبال کم نمودن هزینه های خود هستند هیچ دیدگاهی منعکس نشده است!!
بهترین راه حل میتواند این باشد که زعمای دست اندکار نشسته و راه عملی پیدا کنند که به طریق مناسب منافع هر سه قشر: فروشندگاه مغازه، وانتی و عموم مردم تامین گردد . که مطئنا عملی است اما نه به طریقی که شهرداری هم اکنون پیاده کرده است و بازارهایی طراحی کرده است که قیمتهایش بیشتر از مغازه ها میباشد.!!! و شهرداری بیشتر به دنبال منافع خود هست و نه منافع عموم مردم و فروشنده گان وانتی!!
3-

# ارسال کننده: محمدی
   تاریخ ارسال:2015/08/06
احسنت

# ارسال کننده: همتی - اورمیه
   تاریخ ارسال:2015/08/11
متاسفانه نه مالیات می دهند و نه اجاره قیمتشان هم مثل مغازه هاست! ضمنا باعث کسادی بازار مغازه هایی می شوند که به خاطر رعات قانون هم بایستی مالیات بپردازند و هم اجاره های سنگین بدهند.
در کنار مغازه ها باعث کسادی بازار جایگاه هایی می شوند که اتاقک ها را از شهرداری اجاره کرده اند.
یکی دیگر از معضلات اینگونه فروشندگان، وانت های دوره گردی هستند که با بلندگوی های گوش خراش به کوچه ها می افتند و با عث آزار و اذیت مردم می شوند. هر ساعتی که دلشان بخواهد ... !!!
به شهرداری زنگ زدم میگه ما اکیبی نداریم که با این وانت های دوره گرد برخورد قانونیا نجام بدهد...
بس گناه مردم چیست؟!!!!

# ارسال کننده: قانون؟؟؟
   تاریخ ارسال:2015/08/13
واقعا بر مغازه دارها ظلم میشود. دستگاهای اجرایی هم خودش رو کشیده کنارر. برخورد نمیکند. مغازه ها هم که کار نمیکنند. بی قانونی هم که بیداد میکند. تبریز اینجور نیست .. فقط ارومیه اینجوره و علتش هم خود مردم و ساکنین ارومیه هستن که خرید میکنند از وانت ها و افراد فراری از مالیات. مالیات؟؟؟ مالیاتتتت... اها مااااالیات.

# ارسال کننده: رضا
   تاریخ ارسال:2015/08/15
( مسئولین بوکان به داد رودخانه سیمینه رود برسید ! )

لینک خبر :

http://bukannews.ir/%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%88%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B1%D9%88-2/
ارسال نظر:

نام و نام خانوادگی (الزامی)

Email (not required)

وب سایت

Enter the code shown above:

  

  جستجو در اخبار   

Copyright 2015 www.ainanews.com