ممبر کانال تلگرام
ارسال پیامک
1395/12/03 | |
  

 

 


دانلود نوحه ترکی ویژه محرم

اتاق شیشه ای سیاست

 

  

[Atorpatdate] نظرات: 0 نمایش: 462 تعداد امتیاز: 4   (Article Rating)

یادداشتی برای نَفَس



یادداشتی برای نَفَس

جدیدترین ساخته نرگس آبیار

آینانیوز- هادی کریمی راد*؛ نَفَس فیلم خوبی نیست و هیچ ویژگی خاصی ندارد.شاید همان بهتر که به صورت یک رمان از خانم آبیار منتشر می شد تا اینکه راهی پرده نقره ای شود.نَفَس با شعاری که لقبِ نوستالژیک ترین فیلم سینمای ایران را دارد نتوانسته است آنچنان که باید در ارتباط با این شعار با مخاطب خویش صداقت داشته باشد و شما به غیر از قطعی های مداوم برق یا سفره هایی با شکل و شمایل خاص و یا چند مورد دیگر با مفهومی نوستالژیک رو در رو نمی شوید، بلکه آنچه هست فقط تخم پاشی های کارگردان است برای نوستالژیک جلوه دادن اثر.
شاید مهم ترین ویژگی این فیلم روایت داستان از زبان کودکی باشد که ما او را از ابتدای فیلم و با صدایش در توصیف مکان زندگی شان می شناسیم و استفاده از انیمیشن هایی که در تصویر سازی ذهن کودک کمک دوچندانی به مخاطب کرده اند اما نه مخاطب بزرگسال که مخاطب کودک.
فیلم همانند همزادهایش خوشبختانه نگاهی خاص به مسائل پیش از انقلاب،انقلاب و جنگ،آن هم از زاویه نگاه یک کودک دارد که موجباتِ تفکرِ بیشتر در فیلم را فراهم می آورد اما در جای جای فیلم شما با حس تکراری بودن تصاویر،قاب بندی ها و فیلمبرداری مواجه اید.
ایده ی پایین تر بودن دوربین و هم قد بودن با بهار ایده ای بود که از فیلم محمد رسول الله مجید مجیدی به عاریه گرفته شده بود که باید گفت می توانست بهتر از کار در آید،استفاده از لوکیشن هایی مثل خانه های بزرگ را ما پیش از این و در فیلم یک حبه قند شاهدش بودیم که انصافا در آن جا رضا میرکریمی به خوبی توانسته بود از محیط به عنوان یک کاراکتر و نه یک وصله ناجور نچسب برای فیلم استفاده کند و ...
در فیلم، نقش شبنم مقدمی را داریم که ایفاگر نقش زنی است که شوهرش هَوو برایش آورده و او در مقابل تمام جمعِ فامیل با شجاعت و بدون ترس شوهرش را تحقیر می کند و مرد هم به اصطلاح ،زن ذلیل و ساکت است و هیچ چیز نمی‌گوید و همچنین پانته‌آ پناهی‌ها را داریم که با آن گریم سنگین و متفاوت در تمام فیلم ژست‌هایی دارد که چهره و حرکاتش کاملا به هم ریخته است که می توانند از وزنه های اصلی این فیلم در کنار سکانس جسورانه ارائه ی تصویر از معلم قرآن به شمار آیند.
ساره موسوی یا همان بهار نوروزی و بازی گرفتن از او از نکاتی است که باید به آن اشاره شود.گرچه به عنوان مخاطب و تماشاچی و در طول 110 دقیقه با دختر بچه ای همراه می شوید که چهره ای معصومانه دارد و وارد دنیایی می شوید که او برای خودش با لیف ها و وسایل حمام گاهی خلق می کند و گاهی با پیله های ابریشم اما هرگز نمی توانید در دنیای او زندگی کنید چرا که بیش از حد رنگ و بوی شخصی به خود گرفته است و شما خواه ناخواه به بیرون رانده می شوید و همین عامل باعث می شود در رفت و برگشت های به دنیای واقعی و مجازی کودک دچار خستگی شوید.به طراحی صحنه که می رسیم خوشبختانه متوجه می شویم موجی که از فیلم جُرم و طراحی صحنه آن فیلم آغاز شده روز به روز در حال قدرتمند شدن است و این به لطف هنری است که اصغر نژادایمانی آن را در اختیار نرگس آبیار قرار داده است تا تصاویر واقعی جلوه کنند.
فیلم در جشنواره سی و چهارم در چند بخش برنده سیمرغ و در چند بخش هم نامزد دریافت سیمرغ شد که شرح آن قابل دسترس است و نیاز به بازگویی آن ها نیست که همه نشان از توانایی این اثر در بخش هایی که در آن ها نامزد یا برنده شده است دارد، اما نرگس آبیار می خواسته صرفاً از جمع جبری خرده روایت های متعددی که تا یک ساعت اول زمان فیلم، فقط و فقط نقش معرفی اولیه ی شخصیت را دارند و شخصیت را بزرگ نمی کنند،پرتره ی شخصیت تشکیل دهد؛ بی آنکه خرده روایت های مذکور، دارای روند و مسیر مدون خطی و مقصدی معین و مشخص بوده و از هماهنگی و تناسب و انسجامی تماتیک و ریتمیک برخوردار باشند؛ و همین موجب شده تا به رغم لحن مفرح، صمیمانه و سمپاتیک و بیان سلیس، خالص، صریح و دلنشین موجود در ساحت روایت رویدادها اما توالی پرتعدادشان، بی آنکه برخی شان اساساً ارتباطی با یکدیگر داشته باشند و بدون پیشبرد مؤثر قصه در جهت معین شخصیتی، رویدادها را تدریجاً خنثی و خسته کننده و بعضاً قابل تعویض و جایگزینی با یکدیگر و به بیانی رُک تر، علی السویه و علی البدل و قابل حذف می کند ،ضمن اینکه حتی تِم نام آشنا و عینیت یافته ی فیلم در قالب تضاد فرد با جامعه ی پیرامونی که ذیل عدم ادراک خلاقیت ها و اعمال و رفتار بازیگوشانه و کنجکاوانه و پرسشگرانه ی شخصیت اصلی توسط پیرامون اش مصداق می یابد را نیز رفته رفته از موضوعیت و هرگونه کارکردزایی دراماتیکی ساقط می کند.

به نظر می رسد فیلمساز محترم، اگر هم مدیوم های ادبیات و سینما را به نحوی انتزاعی و خلط گونه با هم اشتباه نگرفته باشد، حداقل در تطابق و همپوشانی میان این دو مدیوم، آن هم با محوریت مشی و منشی کلیشه زدایانه، دچار تضاد ساختاری و محوری شده است. برای نمونه، ریتم داستان به هیچ عنوان متوازن و یکدست نیست و پیشبرد لاک پشتی داستان شخصیت تا یک ساعت اول، تناسبی با شتاب فزاینده ی پس از آن ندارد؛ نکته ای که در ساحت ادبیات با مصداق داستان و رمان، با توجه به مختصات ساختار و قابلیت تفکیک و فصل بندی مقاطع و همچنین نوع متفاوت مواجهه ی مخاطب با یک کتاب نسبت به بک فیلم، لزوماً نقصان محسوب نمی شود اما در سینما با مصداق یک فیلم داستانی، با توجه به لزوم شکل دادنِ یک خطِ سیر داستانی مدون و متوازن و ایجاد کشش و جذابیت برای مخاطب جهت دنبال کردن ادامه ی این خط سیر و همچنین ایجادِ تناسبی منطقی میان سرعت پیشبرد قصه و توان و میزان دنبال کردن آن توسط مخاطب، حتماً نقصانی بنیادین به حساب می آید. نمونه ی دیگر آنکه وقایع، اگرچه بالقوه دارای بار دراماتیک هستند اما با توجه به اینکه فیلمساز با شیوه ای مختص ادبیات، توصیف گونه سعی در توضیح و مصور کردنِ شان داشته (که در این میان، انیمیشن هایی که برای توضیح و توصیف تخیل و حس کودک بکار گرفته شده اند، بارزترین نمونه ی این طریقت اند)، در اینکه چه میزان، حس و حال و تعین شان مناسب یک فیلم سینمایی داستانی باشد، محل تردید جدی وجود دارد؛ امری که باز هم در ادبیات با مصداق رمان، نمی تواند نقصان تلقی شود؛ چرا که بخش اعظمی از تصور جهان اثر و حس وقایع، ولو با توجه به سطور و کلمات بکار رفته در آن، به عهده ی ذهنِ مخاطب است اما در سینما با مصداقِ یک فیلم داستانی، علاوه بر قوت متن، نمایش عینیت یافته ی حس نهفته در وقایع نیز از ملزومات جدی است و لذا صرفاً توضیح و توصیف و مصور کردن شان و واگذار کردن پرداخت عینی شان به ذهن مخاطب، حس دراماتیک بایسته ی مخاطب یک اثر سینمایی را ارضا نمی کند.
از این همه، به نظر می رسد با پرتره ی شخصیتیِ شکل گرفته اما بی هدف، ناشی از روایت اتوبیوگرافیکی سرگردان که البته آن نیز محصولِ مدیومی با قرائت انتزاعی و خلط شده است مواجهیم که به نیکی نشان می دهد بزرگ ترین و اصلی ترین چالش نرگس آبیار در ادامه ی کارنامه ی سینمایی اش، ایجاد نوعی هم افزایی میان دانایی قابل قبول اش در عرصه ی ادبیات و ناپختگی اش در عرصه ی سینما است.
*دبیر انجمن سینمایی مُهر هفتم https://telegram.me/mohrehaftom

کد: 1561500
گروه: مقالات, اخبار مهم, هنری, فرهنگی
TAGS : هادی کریمی راد, نقدفیلم, نفس, نرگس آبیار

مطالب مرتبط :
برشی از یک زندگیِ آشنا نویسنده:معصومه بیات کارگردان:حمید نعمت الله بازیگران:لیلا حاتمی – کوروش تهامی آینانیوز- هادی کریمی راد*؛ "رگِ خواب" داستانی است مختصِ مینا،زنی که...
دوگانگی پول و وجدان سدِ معبر کارگردان: محسن قرایی تهیه‌کننده: بهمن کامیار بازیگران: حامد بازیگران: حامد بهداد، باران کوثری، نادر فلاح، اکبر رحمتی، آوا شریفی، عرفان نا...
یادداشتی برای فیلم "فروشنده"اصغر فرهادی آینانیوز- هادی کریمی راد؛ آخرین ساخته اصغر فرهادی،فروشنده این روزها بر روی پرده ی نقره ای برخی از شهرهای ایران که در آن ها عرصه هنر میدان جولان و تحمی...

امتیاز بندی

در حال حاضر هیچ نظری ارسال نشده است
ارسال نظر:

نام و نام خانوادگی (الزامی)

Email (not required)

وب سایت

Enter the code shown above:

  

  جستجو در اخبار   

Copyright 2015 www.ainanews.com